منبع:صفر تا صد

در ایستگاه اول پس از آماده شدن بدنه اصلی خودرو و قبل از انجام هر‌گونه فرآیندی، شماره شاسی خودرو بر روی آن حک می‌گردد که چهار رقم آخر تعداد خودروهای تولید شده از سال2001 تاکنون را مشخص می‌کند. البته شاید جالب باشد که بدانید از این محصول با مدل‌های مختلف از سال 2001 تا سال 2010 حدود 4000 دستگاه تولید شده که البته در حوزه تولید و فروش خودروهای سوپراسپرت که به درخواست مشتری تولید و عرضه می‌شود عدد بدی نیست.
در ایستگاه اول پس از حدود سه ساعت کار بر روی هر خودرو جهت آماده‌سازی اولیه بدنه، پرسنل مربوطه آن را به ایستگاه دوم هدایت می‌کنند.
در ایستگاه دوم ابزاری تعبیه شده‌ است که این امکان را به خودرو می‌دهد تا چرخشی با زاویه‌ای 90 درجه‌ای را تجربه کند. این چرخش شرایطی را فراهم می‌کند تا تکنسین‌های خط تولید بتوانند به راحتی بر روی قسمت‌های مختلف کار کنند. در این بخش کلیه محافظ‌های حرارتی جهت جلوگیری از نفوذ گرما به داخل کابین و یا بخش‌های حساس دیگر نصب می‌شوند. سیم‌های ترمز هم از دیگر قطعاتی است که در محل خود قرار می‌گیرد. دیفرانسیل جلو نیز از دیگر بخش‌هایی است که توسط تکنسین‌های خط تولید در جای خود قرار می‌گیرد. این دیفرانسیل نیرو را از جعبه‌دنده گرفته و به چرخ‌های جلو منتقل می‌کند.
Murcielago SV دارای سیستم حرکتی چهارچرخ است که با توجه به نیاز، نیرو بین چرخ‌های جلویی و یا عقبی تقسیم می‌شود. پس از نصب دیفرانسیل جلو خودرو از حالت 90 درجه به حالت معمول برگردانده می‌شود تا محورهای انتقال جلو در جای خود نصب شوند.
در ایستگاه سوم کلیه سیم‌های خودرو جهت انتقال نیروهای الکتریکی موردنیاز نصب می‌گردند. همزمان با این کار، تکنسین دیگری مشغول نصب باک بنزین 100 لیتری این لامبورگینی است. مصرف این خودرو طبق اعلام کارخانه یک لیتر در 5/5 کیلومتر است. در سمت چپ و بخش پشتی باک بنزین مخزن روغن قرار می‌گیرد. یکی دیگر از تکنسین‌ها هم به صورت همزمان مشغول نصب قطعات اولیه جعبه فرمان می‌باشد.
در ایستگاه چهارم یک قسمت کاربردی به بدنه خودرو اضافه می‌شود که عبارت است از قالب کناری بدنه. وظیفه قالب کناری هدایت هوا به سمت رادیاتور روغن است که بتواند آن را در اسرع وقت خنک کند. البته رادیاتور روغن نیز از دیگر قطعاتی است که در این بخش نصب می‌شود.
ایستگاه پنجم جایی است که امور مربوط به قسمت جلوی بدنه در آن به اتمام می‌رسد. در ابتدا یکی از تکنسین‌ها در صندوق را در محل مربوطه قرار می‌دهد. از آنجایی که موتور حجیم این خودرو کل فضای عقب را در اختیار می‌گیرد، این بخش تنها جایی است که می‌توان از آن به عنوان محفظه بار استفاده کرد. در این بخش نشان این کمپانی نیز توسط پیچ و چسب بر روی در صندوق نصب می‌شود.
بعد ازنصب در صندوق یکی دیگر از بخش‌های اصلی یعنی سپر جلو در جای خود قرار می‌گیرد. بر روی سپر جلو که از جنس فیبر کربن است اسپویلری وجود دارد که در سرعت‌های بالا باعث می‌شود تا خودرو به زمین بچسبد. در نهایت چراغ‌های جلویی هم اضافه شده و توسط تکنسین‌ها در جای خود قرار می‌گیرند.
Murcielago  بیش از 70 قسمت روکش‌دار دارد که همه روکش‌ها در بخش روکش‌دوزی که کنار خط مونتاژ قرار دارد دوخته می‌شوند. در این بخش 25 هنرمند مسوولیت برش، کوک‌زدن، چسباندن، دوختن و روکش کردن صندلی‌ها، داشبورد و بسیاری از بخش‌های دیگر را بر عهده دارند. روکش‌های مختلف از جنس چرم و ماده دیگری بنام آلکانترا است که در اصل این ماده از جنس پارچه است. با توجه به درخواست مشتری، این امکان وجود دارد که تریم داخل فقط از جنس چرم یا آلکانترا و یا ترکیبی از هر دوی آنها باشد. به طور کلی هفت متر مربع روکش برای قسمت‌های مختلف موردنیاز است که توسط تکنسین‌ها چسبانده می‌شوند. فرآیند چسباندن چرم و آلکانترا کاملاً با هم متفاوت هستند به طوری که چرم را می‌توان با گرما و یا کشش در جای خود قرار داد اما روکش آلکانترا صرفاً توسط بخار در محل مورد نظر نصب می‌شود.
کار نصب داشبورد و متعلقات در ایستگاه ششم صورت می‌پذیرد. در این ایستگاه قطعات دیگری نیز نصب می‌شوند که در بخش‌های مربوطه در کنار خط تولید مونتاژ می‌شوند.
در ایستگاه هفتم دیسک‌های سرامیکی ترمز در محل خود قرار می‌گیرند. همچنین در این ایستگاه هواکش‌های کناری هم که بسته به شرایط دمایی موتور و بیرون باز و بسته می‌شوند نصب می‌گردند. نیروی محرکه هواکش‌ها توسط یک موتور الکتریکی تامین می‌شود که توسط متخصص مربوطه نصب و تست می‌شود.
پس از ایستگاه هفتم Murcielago SV تقریباً نیمی از خط تولید را پشت‌سر گذاشته است و حالا وقت آن رسیده که نیمه دوم خط تولید را طی کند.
هم‌اکنون وقت آن فرا رسیده تا موتور پرقدرت لامبورگینی در محفظه موتور قرار گیرد. این فرآیند در ایستگاه هشتم صورت می‌پذیرد که یکی از حساس‌ترین فرآیندهای تولید است. برای نصب موتور فقط دو متخصص موردنیاز است که یکی از آنها موتور را به سمت خودرو هدایت کرده و دیگری محل قرار گرفتن موتور را آماده می‌کند. مرحله نصب موتور در زمان کمتر از دو دقیقه به پایان می‌رسد اما نصب دیگر اجزای موتور از جمله شیلنگ‌ها، اتصالات مکانیکی و سیستم الکترونیکی خودرو به بیش از دو ساعت زمان نیاز دارد. خودرو هنگام ترک از این ایستگاه به موتور، جعبه‌دنده و سیستم محرک چرخ‌ها مجهز شده است.
ایستگاه نهم بخشی است که اکثر قطعات و اجزاء شیشه‌ای به آن اضافه می‌شود. ابتدا یکی از تکنسین‌ها چسب سیلیکون را به دور شیشه زده و سپس شیشه توسط دستگیره‌های مکنده در جای اصلی‌اش قرار داده می‌شود و در نهایت با پرداخت نهایی کار به اتمام می‌رسد.
با ورود خودرو به ایستگاه دهم، بخش‌های دیگر داخل خودرو هم نصب می‌شوند. این قطعات شامل قطعات تریم و تزیینی خودرو هستند که با توجه به درخواست مشتری تولید و در جای خود قرار می‌گیرند.
در ایستگاه یازدهم صندلی‌ها هم در جای خود مستقر می‌شوند. درهای بالارونده هم جزو بخش‌هایی است که در این ایستگاه نصب می‌گردد. برای نصب درها ابتدا لولاها به بدنه پیچ می‌شود، سپس می‌بایست این اتفاق برای پایه نگهدارنده هم بیافتد.
در ایستگاه دوازدهم رینگ و لاستیک‌های خودرو نصب می‌شوند. در مدل SV از رینگ‌هایی استفاده می‌شود که 12درصد سبک‌تر هستند. رینگ‌های آلومینیومی در ایتالیا طراحی می‌شود اما تولید آن در ایالات متحده و در کارخانه Alcoa واقع درشهر کلیولند انجام می‌گیرد. این رینگ‌ها از جنس آلومینیوم بوده و به صورت قالب‌گیری تولید می‌شوند.
پروسه‌ای که اولین بار در سال 1948 توسط این کارخانه ابداع شد. در این روش آلومینیوم ذوب نمی‌شود بلکه با استفاده از قالب به آن شکلی که موردنظر است درمی‌آید. در ابتدای پروسه تولید میل‌گردهای آلومینیومی توسط دستگاه‌های برش به قطعات 45 کیلوگرمی تبدیل می‌شوند که در اصطلاح به آن شمش گفته می‌شود. سپس شمش‌های آلومینیومی به کوره ارسال می‌شوند و تا 400 درجه سانتیگراد حرارت را تجربه می‌کنند تا بتوان قالب‌گیری کرد. پس از قرار دادن شمش داغ در جای مربوطه کمی روغن روان‌کننده به داخل قالب پاشیده می‌شود تا هنگام قالب‌گیری آلومینیوم به بدنه قالب نچسبد. میزان نیروی وارده به هر شمش معادل 5/4 میلیون کیلوگرم است که آن را به شکل پیش ساخته رینگ درمی‌آورد. سپس رینگ پیش ساخته شده به قالب دوم منتقل می‌شود تا شکل آن تصحیح گردد و در نهایت در قالب سوم که فشار کمتری وجود دارد جزییات بیشتری به رینگ اضافه می‌شود و البته قسمت مرکزی رینگ هم سوراخ می‌شود. این رینگ‌ها به جهت اینکه هنوز تراشکاری نشد‌ه‌اند شباهت چندانی به رینگ خودرو ندارند. در فاصله 20 کیلومتری Alcoa، کارخانه دیگری به نام KMS وجود دارد که کار برشکاری و تراشکاری رینگ‌ها را انجام می‌دهد. ماشین فرز کاری این کارخانه رینگ‌های 22 سانتی‌متری جلو را در 45 دقیقه و رینگ‌های 33 سانتی‌متری عقب را در زمان 90 دقیقه شکل می‌دهد. قبل از ارسال رینگ‌ها به کارخانه لامبورگینی، Alcoa آنها را به رنگ مشکی درمی‌آورد.
این لامبورگینی در حال حاضر چرخ‌های خود را نصب شده می‌بیند و به عبارتی دیگر می‌تواند بر روی پای خود بایستد. همزمان تکنسین‌ دیگری غربیلک فرمان را در جای خود قرار می‌دهد. اما مهم‌تر از آن نصب کیسه هوای راننده می‌باشد که از حساسیت فراوانی برخوردار است. پس از نصب فرمان و متعلقات، تکنسین مربوطه عملکرد فرمان را مورد بازرسی قرار می‌دهد تا همه چیز به خوبی تحت کنترل باشند.
در ایستگاه سیزدهم بسیاری از مایعات موردنیاز خودرو مثل روغن جعبه‌دنده و پنج لیتر روغن موتور در محفظه‌های مربوطه ریخته می‌شود. همچنین کاپوت فیبر کربن مدل SV نیز در این ایستگاه بر روی خودرو نصب می‌شود. هم‌اکنون وقت آن رسیده تا متخصصان باله عقب را در جای خود قرار دهند. این باله در سرعت‌های بالا کمک می‌کند تا خودرو به سمت زمین متمایل گردد و اتصال آن آخرین فرآیند این ایستگاه کاری است.
ایستگاه چهاردهم آخرین توقف‌گاه خط تولید است. در این مرحله 25 لیتر بنزین وارد باک خودرو می‌گردد. قبل از استارت خودرو دو رشته شیلنگ دود و صدای اگزوز را به بیرون از فضای تولید منتقل می‌کنند. با روشن شدن موتور سیستم‌های مکانیکی و الکترونیکی خودرو مورد بررسی قرار می‌گیرند.
پس از اتمام چهارده مرحله تولید، هم‌اکنون وقت آن فرا رسیده تا عملکرد واقعی خودرو مورد ارزیابی قرار گیرد. کارشناسان کنترل کیفی در فاز اول به مدت 40 دقیقه خودرو را در محفظه تست مورد ارزیابی قرار می‌دهند.
پس از خروج Murcielago SV از اتاق تست کلیه بخش‌های آن به مدت 2 ساعت مورد بازبینی و تست قرار می‌گیرند. سپس این خودرو کارخانه را ترک می‌کند و در یک جاده قرار می‌گیرد تا مسافتی 60 کیلومتری را جهت تست جاده‌ای بپیماید. از آنجایی که کارخانه پیست اختصاصی جهت تست ندارد، تک‌تک خودروها پس از تولید در کارخانه در خیابان‌ها و جاده‌های اطراف کارخانه و درشرایط معمول مورد ارزیابی قرار می‌گیرند تا هنگام تحویل به مشتری مشکل نداشته باشند.

شماره‌گذاری شاسی

نصب محافظ‌های حرارتی

نصب کابل‌های خودرو جهت انتقال نیروهای الکتریکی

نصب قاب کناری بدنه

نصب سپر جلو

نصب داشبورد

نصب دیسک ترمز

جانمایی موتور در محفظه موتور

نصب شیشه

نصب اجزای داخلی خودرو

نصب در  بالارونده

نصب تایرها

تزریق مایعات موردنیاز خودرو

در هفته‌نامه دنیای‌خودرو، بارها کاماروهای مختلفی اعم از RS و SS را به چالش کشیدیم. خودروهایی که هر کدام با امکانات و موتورهای مختلف در بازارهای جهانی حضور داشته و به صورت گذرموقت راهی خیابان‌های کشور شده بودند. این خودروها به دلیل داشتن چهره‌ای خشن و البته زیبا در میان علاقه‌مندان به خودرو از محبوبیت خاصی برخوردار است از این‌رو مدل‌های مختلفی از آنها را به خیابان‌های شهر حتی برای مدتی کوتاه آورده‌اند اما این چهره زیبا با موتورهای متفاوتی راهی بازار شده که عمده آن‌ها نمونه‌های شش سیلندر بودند و تعداد کمی از آن‌ها نیز با موتورهای پر قدرت هشت سیلندر پا به خیابان‌های کشور نهادند.
در این شماره نیز به سراغ یکی از این هیولاهای وارد شده به خیابان‌های تهران رفتیم. خودرویی که در سینه خود قلبی هشت سیلندر را پرورانده بود. با توجه به داشتن رنگی متفاوت از آنچه تاکنون دیده‌اید خالی از لطف ندیدیم تا تجربه راندن با این خودروی زیبا در خیابان‌های تهران را روی کاغذ بیاوریم.
با شنیدن نام شورولت در ذهن افراد مختلف نام‌های متفاوتی نقش می‌بندد. در ذهن قدیمی‌ترها نیز خاطرات زیادی زنده خواهد شد چرا که این برند آمریکایی در ایران حضوری پر رنگ داشت تا جایی که در شرکت جنرال‌موتورز ایران یا همان پارس‌خودروی امروز شورولت ایران در خط تولید قرار داشت. در میان علاقه‌مندان به خودروهای اسپرت و تهاجمی نیز نام کاماروی SS نامی شناخته شده و البته محبوب است که در زمان‌های گذشته افتخارات زیادی آفریده است. این مدل از کامارو در سال 1966 راهی بازارهای جهانی شد تا تاریخی را رقم بزند که برای همیشه در ذهن ماسل‌دوستان آمریکایی نقش ببندد. خودرویی کاملاً عضلانی که در کلاس خودروهای پونی‌کار (PONY CAR) قرار می‌گرفت.
نسل اول کامارو با پیشرانه‌ای شش و هشت سیلندر و در دو مدل کوپه و کانورتیبل وارد بازار شد که دارای ظرفیت حمل چهار سرنشین (2+2) بود. این خودرو که دارای گیربکس چهار سرعته دستی و دو و سه سرعته اتوماتیک بوده و دارای محور محرک عقب است از سال 1966 تا 1967 بر روی خط تولید شورولت قرار داشت.
استقبال چشمگیر علاقه‌مندان به کامارو باعث شد تا نسل دوم این خودرو در سال 1970 وارد بازار گردد. ظاهر این نسل کمی متفاوت‌تر از نسل قبلی بود. همچنین پیشرانه‌های مورد استفاده در نسل دوم کامارو بیش از هفت مدل از نوع شش و هشت سیلندر بوده است. شورولت بر روی نسل دوم کامارو از جعبه‌دنده‌های سه سرعته اتوماتیک و چهار سرعته دستی استفاده کرده بود. کامارو RS و Z28 از مدل‌های جاودانه در این نسل محسوب می‌شود.
مدل‌هایی که هنوز هم می‌توان نمونه‌های سالم و زیبای آن را در خیابان‌ها و شهرهای مختلف کشور مشاهده کرد. خودرویی که در دهه 70 میلادی توانست تشنگان سرعت را راضی نگه دارد و البته راه را برای موفقیت نسل‌های بعدی خود باز کند.
سومین نسل کامارو در حدود 10 سال بر روی خط تولید قرار داشت. کاپوت کشیده و چراغ‌های جدید در کنار مه‌شکن‌های درون سپر سبک طراحی جدید را در کامارو به وجود آورده بود. در این نسل یک پیشرانه چهار سیلندر خطی، دو پیشرانه شش سیلندر خورجینی و دو پیشرانه قدرتمند هشت سیلندر خورجینی مورد استفاده قرار گرفت. همچنین در این نسل از جعبه‌دنده‌های سه و چهار سرعته اتوماتیک و چهار و پنج سرعته دستی استفاده می‌شد. این نسل از کامارو هیچ‌گاه راهی بازار ایران نشد یا اگر هم وارد بازار شد تعداد آن به اندازه انگشتان دست هم نیست.
نسل چهارم کامارو با ظاهری اسپرت‌تر و جوانپسندتر وارد بازار شد. خودرویی که در سال 1993 وارد بازار شد مثل رسم همیشگی کامارو در دو مدل کوپه و کانورتیبل ساخته شد. پیشرانه پایه مورد استفاده در نسل چهارم از نوع شش سیلندر Vشکل با قدرت 160 اسب‌بخار بود. در کنار این پیشرانه یک پیشرانه شش سیلندر 200 اسب‌بخاری نیز برای مشتری در نظر گرفته شده است. همچنین شورولت بر روی این خودرو سه پیشرانه هشت سیلندر خورجینی دیگر نیز قرار داده است. نسل چهارم کامارو دارای یک جعبه‌دنده چهار سرعته اتوماتیک و دو جعبه‌دنده پنج و شش سرعته دستی است.
نسل چهارم کامارو در سال 2002 به علت از دست دادن مشتریان خود و همچنین مصرف زیاد سوخت  از خط تولید شورولت خارج شد و به خاطره‌ها پیوست. کامارو این راه طولانی را پیمود تا به جایی برسد که از نظر طراحی و البته تکنولوژی حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد. این خودروی رویایی هشت سال تولید نشد تا در سال 2010 با چهره‌ای فوق‌العاده و جذاب راهی خیابان‌ها شود. چهره‌ای که بیشتر شبیه به خودروهای نسل آینده بود.
طراحی
شاید بتوان SS را جزء زیباترین محصولات شرکت شورولت دانست بدنه‌ای با خطوط تیز به همراه جلو پنجره‌ای کشیده که در طرفین آن چراغ‌ها جای گرفته‌اند و در تیزترین نقطه آرم خود شورولت خودنمایی می‌کند. بر روی کاپوت خودرو برآمدگی وجود دارد که تا شیشه کشیده شده و در ابتدای آن نیز یک دریچه کوچک هوا قرار دارد که این برآمدگی چهره SS را عضلانی‌تر نشان می‌دهد.
لازم به ذکر است که این برآمدگی در نمونه RS کمی متفاوت و البته کمتر است. در پایین سپر نیز دریچه‌ای برای ورود هوا به موتور قرار گرفته که باریک و کشیده بوده و در دو طرف خود مه‌شکن‌هایی گرد را می‌بیند چراغ‌های جلو در کنار مه‌شکن‌های درون سپر علاوه بر هماهنگی خاص باعث جلب توجه بیشتر شده به خصوص آنکه وقتی در تاریکی چراغ‌هایLED را روشن نمایید.
در قسمت کناری نیز طراحی خودرو بسیار دلنشین‌تر جلوه می‌کند. گلگیرها و خط طولی کشیده شده از ابتدای سپر جلو تا انتهای خودرو که با شکستگی در قسمت دستگیره درها امتداد یافته و زیبایی خاصی را به این قسمت بخشیده که باید طراحی خاص آینه‌های جانبی را نیز به این قسمت اضافه کرد.
طراحی کامارو SS در قسمت انتهایی نیز همانند دیگر قسمت‌ها با دقت و ظرافت خاصی طراحی شده است. در این قسمت چراغ‌های جداگانه مربع شکل عقب، سراگزوزهای قرار گرفته در طرفین سپر به همراه مه‌شکن‌های درون سپر تقارن بسیار زیبایی را در عقب خودرو پدیدار ساخته است. اما رنگ نارنجی این خودرو نیز به هر چه زیباتر شدن این خودرو کمک زیادی کرده بود.
موتور و گیربکس
کاماروی موردنظر نسل چهارم است و از پیشرانه پر قدرت هشت سیلندر بهره می‌برد با موتوری که 6.2 لیتر حجم داشته و قادر به تولید 426 اسب‌بخار قدرت است.
هنگامی که پیشرانه این خودرو را روشن می‌کنیم با فشار دادن پا بر روی پدال گاز شاهد غرشی گوش‌نواز هستیم. در دورهای بالا این صدا خود را نشان می‌دهد اما در حالت عادی به آرامی کار می‌کند. با قرار دادن اهرم تعویض دنده در حالت D شروع به حرکت می‌کنیم. فقط کافی است تا پا را کمی بیشتر بر روی پدال گاز فشار دهید در این صورت شاهد شتابگیری باورنکردنی این خودرو خواهید بود به واقع می‌توان 426 اسب‌بخار را در این خودرو حس کرد چرا که در مدت زمانی کوتاه با چسباندن راننده به صندلی خود را به سرعت‌های بالا می‌رساند.
هنگامی که سیستم کنترل الکترونیکی ضد لغزش این خودرو خاموش بود با فشار دادن بر پدال گاز قسمت عقب خود با هرزگردی لاستیک‌ها تمایل به خروج از مسیر را از خود نشان می‌داد. بنابراین با خاموش بودن این سیستم، کنترل خودرو کار چندان آسانی نیست.
شتابگیری سریع SS تنها منوط به موتور پر قدرتش نخواهد بود چرا که عملکرد گیربکس پنج سرعته اتوماتیک این خودرو که در کمترین زمان اقدام به تعویض دنده می‌کند نیز بی‌تأثیر نیست. ترمزهای SS به خوبی از پس سرعت این خودرو برآمده و خودرو را متوقف می‌کنند. در هنگام عبور از مسیرهای ناهموار ممکن است که در صورت بلند بودن سرعت‌گیر کمی با مشکل مواجه شوید. فنربندی خودرو به دلیل خواص اسپرتی سفت بوده و البته قدرت جذب ضربات در آن نیز بالاست.
در هنگام راندن با این خودرو، کمی باید مراقب بود چرا که دید ضعیف این خودرو به خصوص در قسمت عقب و کناری از نقاط ضعف بارز این خودرو است حتی در هنگام راندن به سمت جلو نیز به دلیل داشتن برآمدگی بر روی کاپوت دید جلو نیز ضعیف است و در رانندگی شهری خطرآفرین خواهد بود. این در حالی است که صندلی‌ها هم کمی پایین‌تر از حالت عادی هستند که البته برای خودروهای اسپرت این موضوع امری طبیعی است. به هر حال دید ضعیف این خودرو یکی از معایب بزرگ آن به شمار می‌رود.
کابین
با ورود به کابین کامارو، شاهد فضایی که نوید یک رانندگی جذاب را می‌دهد هستیم. فضای کابین پوشیده از چرم مشکی رنگ بوده که با نواری قرمز رنگ هارمونی خوبی پیدا کرده است. جنس مواد به کار رفته در داشبورد چندان با کیفیت نبوده و خشک است. صندلی‌های خودرو راحت است و سرنشینان جلو فضای مناسبی را در اختیار دارند. این در حالی است که فضا برای سرنشینان عقب بسیار محدود است به طوری که اگر سرنشینان جلو بخواهند راحت بنشینند در واقع قسمت عقب  بلااستفاده خواهد بود. همه کلیدهای درون کابین  به خوبی در دسترس قرار داشته و کلیدهایی نیز بر روی فرمان خودرو تعبیه شده که دسترسی به سیستم صوتی را ساده‌تر می‌کند.
SS موردنظر یکی از فول‌ترین‌های عرضه شده به بازار است چرا که علاوه بر امکانات عمده‌ای که اغلب کاماروهای SS دارند از استارتر بر روی ریموت نیز بهره می‌برد که در نوع خود جالب بود.
خودروی مذکور در حدود 80 میلیون تومان خریداری شده و در منطقه آزاد کیش تردد دارد اما چند روزی را نیز میهمان خیابان‌های تهران است.